Zeehonden, Jan van Genten, Walvissen en Moose!!
Door: Lisette
Blijf op de hoogte en volg Edwin en Lisette
18 September 2009 | Canada, Ottawa
Hallo allemaal!
Hierbij weer een berichtje, ditmaal uit een cafeetje in Gros Morne National Park, Newfoundland. Hoe we hier terecht zijn gekomen? Laat ik beginnen met waar ik de vorige keer was gebleven...
En dat was in Perce, Quebec. We hadden hier een motel geboekt, en we kregen zowaar een 'upgrade' naar een zeezicht kamer. Dat is in een motel heel wat :-) Anyway, we hebben er lekker gegeten en maandag ochtend om een uur of 9 hebben we de boot gepakt om te varen langs de rots van Perce, erg bekend in Canada omdat 'ie midden in zee staat voor de kust en er af en toe een stuk afbreekt (of zoiets). Nou ja, die rots daar voeren we snel langs, vervolgens voeren we naar 'Ile Bonaventure', een eiland wat voor de kust van Perce ligt. Allereerst vaar je met de boot langs een groep van 110.000 Jan van Genten (een 'hele zooi', volgend Ed) die aan een kant van het eiland broeden. Een heel maf en indrukwekkend gezicht, het waren er zoveel!! Hierna voer de boot verder naar een strand wat bezaaid lag met grijze zeehonden, geweldig om deze beesten nu eens in de natuur te bekijken! Gelukkig konden we bij het eiland van de boot af en hebben we een 2,5 uur durende wandeling gemaakt. Eerst naar de zeehonden. Toen we er bijna waren dacht Ed dat hij een tourgroep hoorde maar dat was het gekrijs van de zeehonden :-) Wat maken die beesten een herrie! Omdat we de wandeling in omgekeerde richting maakten, waren we de enige toeristen op dat moment en konden we ons heel stil houden. Zo hebben we een half uur naar deze prachtige beesten kunnen kijken. Het is hilarisch om te zien hoe ze zich voortbewegen op het strand of hoe sommigen een steen hadden gevonden in zee en rustig op hun rug een beetje lagen te pitten. En dan nog die tientallen andere zeehonden waarvan alleen het hoofdje boven het water uitkwam. Te gek! Na dit prachtige tafereel zijn we doorgelopen naar de Jan van Genten. 110.000 exemplaren, wat een herrie en een stank! Maar wel hele mooie vogels, met gele hoofden en knalblauwe ogen. Heel mooi om te zien en al met al waren we blij dat we de tijd hadden genomen deze wandeling te maken!
Na ons bezoek aan Ile Bonaventure zijn we doorgereden naar het redelijk nietszeggende plaatsje Point a la Garde. Hier was verder niks bijzonders, behalve onze accommodatie; alweer een kasteel. maar dit keer een hostel; een kasteel wat eruit zag als een speelgoed kasteel, vanaf de grond af gebouwd door de eigenaar en zijn vader. Ze hebben er geloof ik 18 jaar over gedaan :-) Maar goed, het zag er heel schattig uit en het was er heerlijk rustig. We hadden ook diner erbij geboekt en dat bleek door de eigenaar zelf te worden gekookt. We aten gezamenlijk met nog een Belgisch stel en 2 Franse stellen, die bijzonder genoeg allemaal geen poot over de grens spraken. Dus deden we onze uiterste best om er wat van te maken in het Frans. Even later kwam er nog een jong koppel uit Parijs bij, waar we nog een tijd mee hebben zitten kletsen (in het engels gelukkig) en die ons geholpen hebben ons wijnvoorraadje op te drinken.
De volgende ochtend lieten we, na een heerlijk pannenkoeken ontbijt, de provincie Quebec achter ons. Na dagen langs de dramatische rotskust van Gaspesie te hebben gereden, reden we nu de Restigouche River over en reden we de staat New Brunswick binnen. Deze staat is tweetalig, wat handig is omdat we er weer gewoon met engels terecht konden. In Quebec spreekt bijna niemand Engels, en bij navraag waarom dit zo is, krijg je het antwoord dat de rest van Canada ook geen Frans praat. Oke. Dat ligt dus gevoelig. Maar goed, In New Brunswick is dit dus geen probleem. Ook moesten we hier de klok een uur vooruit zetten omdat we een andere tijdzone inreden. Best maf, omdat we alleen maar een brug over reden :-) Na een lange dag rijden kwamen we aan in het zuiden van de staat in Fundy Highlands National Park. Hier hadden we een chaletje in het park gereserveerd, heel schattig en kneuterig. We hebben de spullen gedropt en zijn meteen een wandeling gaan maken. Onderweg naar het beginpunt van de wandeling reden we over een verlaten weg en....daar stond ineens onze eerste, mega-grote moose (eland :-)) midden op de weg!! Eindelijk! Hij leek een beetje in twijfel wat hij wilde doen dus slenterde hij van links naar rechts en weer terug de weg over terwijl Edwin steeds iets dichterbij reed en ik uit het raam hing om foto's te maken. Joehoe!!!
Na een wandeling van 4,5 kilometer zijn we terug gegaan naar onze chalet en na het eten moe maar voldaan in een diepe slaap gevallen. (Om slechts 600 keer wakker te worden 's nachts omdat het zooooo koud was!!)
Woensdag zijn we vertrokken naar Nova Scotia. Wederom een flink stuk rijden maar verder ging het voorspoedig. We verbleven nabij Cape Breton Highlands National Park in het noord-oosten van Nova Scotia. Op het moment dat we het eiland opreden werden alle plaatsnamen niet alleen in het Engels, maar ook in het Gaelic weergegeven. Ook zagen we veel andere Schotse invloeden, namen van plaatsen (bv. Inverness), kroegen, vlaggen etc. Heel grappig om te zien! We verbleven in een kneuterige B&B. Na aankomst zijn we eerst een kijkje gaan nemen in het national park waarna we lekker gegeten hebben en op tijd naar bed. (Zo gaat dat nou de hele tijd; vroeg naar bed, vroeg eruit. Heeeeerlijk)
De volgende ochtend schandalig verwend met een mega ontbijt van de eigenaresse. Muffins, eieren en pannenkoeken, en maar 'nee' zeggen bij de vraag of je nog meer wilt. Poeh! Hierna besloten we dat we nog een poging wilden wagen met het walvissen spotten. We boekten onszelf op een bootje om 10 uur. Het was een stralende dag en ook nog eens heerlijk aangenaam in de zon. Na 3 kwartier varen zagen we tientallen 'Pilot whales', walvissen die zich maar al te graag lieten zien en om de boot heen zwommen. Gaaf!! Hierna zijn we weer een stuk gaan varen en na het zien van alweer een paar 'Minke whales' en een paar dolfijnen waren daar ineens een enorme bultrugwalvis met haar kalf. Op enkele meters van de boot kwamen ze boven en gaven ze een hele show, inclusief het 'lucht spuiten' (naar adem happen) en het naar beneden duiken met de mega grote staart als laatste het water in. Het was net als de eerste keer dat we walvissen gingen spotten, behalve dat we er een nog beter zicht op hadden en de walvissen maar bleven komen. Super!!!
Op de boot leerden we een duits stel kennen wat (for a change) ook eens onze leeftijd had...je voelt je hier nogal jong als toerist omdat hier alleen maar grijze koppies rondlopen. (Dat zegt of wat over de grijze koppies of wat over ons, dat weet ik niet ;-)) Maar goed, we hebben met Gitta en Thomas geluncht en hebben daarna samen een wandeling van 9,2 kilometer gemaakt door Cape Breton NP. Onderweg spotten we nog wat elanden, die ook nog achter ons aanliepen (best eng, die beesten zijn groot!) en eenmaal op de top van de heuvel konden we weer de groep Pilot whales zien in de oceaan onder ons. Wow!!
Na de wandeling afscheid genomen en richting de ferry gereden die ons gisterenavond laat naar Newfoundland zou brengen. Het was nog een hele rit (alles is hier een hele rit omdat de afstanden zo lang zijn, hahaha) en om een uur of tien reden we de boot op. We hadden onze eigen slaapcabine geboekt die best luxe bleek, met bedden met dekbedden en een eigen badkamer. We hebben niet eens gemerkt dat de boot vetrok, we vielen in slaap en werden pas vanmorgen om 6 uur weer door de luidspreker gewekt....
Vanmorgen bij aankomst regende het en na een rit van 4 uur naar onze accommodatie begint het nu lekker op te klaren. We hebben zo ontzettend veel mazzel met het weer. Ik denk dat we pas 2 regendagen hebben gehad waarbij het in de loop van de dag steeds weer opklaarde. De andere dagen zijn of helemaal, of overwegend zonnig en droog geweest. Super!!
We hebben tot nu toe meer dan 4000 kilometer gereden, al voelt het niet zo. Het gaat allemaal erg relaxed en vanzelfsprekend. Ed rijdt super en ik doe de catering :-) We zijn nu in Gros Morne National Park waar we drie nachten hebben geboekt. We gaan zo eens kijken of we nog een wandeling kunnen maken en zullen dat de komdende dagen (bij goed weer) blijven doen. We zeggen steeds: we worden nog eens echte kneuters hier in Canada!! (Uh...tot aan Toronto, want daar gaan we natuurlijk weer helemaal los, hahaha!)
Tot later allemaal,
Ed & Liset
Hierbij weer een berichtje, ditmaal uit een cafeetje in Gros Morne National Park, Newfoundland. Hoe we hier terecht zijn gekomen? Laat ik beginnen met waar ik de vorige keer was gebleven...
En dat was in Perce, Quebec. We hadden hier een motel geboekt, en we kregen zowaar een 'upgrade' naar een zeezicht kamer. Dat is in een motel heel wat :-) Anyway, we hebben er lekker gegeten en maandag ochtend om een uur of 9 hebben we de boot gepakt om te varen langs de rots van Perce, erg bekend in Canada omdat 'ie midden in zee staat voor de kust en er af en toe een stuk afbreekt (of zoiets). Nou ja, die rots daar voeren we snel langs, vervolgens voeren we naar 'Ile Bonaventure', een eiland wat voor de kust van Perce ligt. Allereerst vaar je met de boot langs een groep van 110.000 Jan van Genten (een 'hele zooi', volgend Ed) die aan een kant van het eiland broeden. Een heel maf en indrukwekkend gezicht, het waren er zoveel!! Hierna voer de boot verder naar een strand wat bezaaid lag met grijze zeehonden, geweldig om deze beesten nu eens in de natuur te bekijken! Gelukkig konden we bij het eiland van de boot af en hebben we een 2,5 uur durende wandeling gemaakt. Eerst naar de zeehonden. Toen we er bijna waren dacht Ed dat hij een tourgroep hoorde maar dat was het gekrijs van de zeehonden :-) Wat maken die beesten een herrie! Omdat we de wandeling in omgekeerde richting maakten, waren we de enige toeristen op dat moment en konden we ons heel stil houden. Zo hebben we een half uur naar deze prachtige beesten kunnen kijken. Het is hilarisch om te zien hoe ze zich voortbewegen op het strand of hoe sommigen een steen hadden gevonden in zee en rustig op hun rug een beetje lagen te pitten. En dan nog die tientallen andere zeehonden waarvan alleen het hoofdje boven het water uitkwam. Te gek! Na dit prachtige tafereel zijn we doorgelopen naar de Jan van Genten. 110.000 exemplaren, wat een herrie en een stank! Maar wel hele mooie vogels, met gele hoofden en knalblauwe ogen. Heel mooi om te zien en al met al waren we blij dat we de tijd hadden genomen deze wandeling te maken!
Na ons bezoek aan Ile Bonaventure zijn we doorgereden naar het redelijk nietszeggende plaatsje Point a la Garde. Hier was verder niks bijzonders, behalve onze accommodatie; alweer een kasteel. maar dit keer een hostel; een kasteel wat eruit zag als een speelgoed kasteel, vanaf de grond af gebouwd door de eigenaar en zijn vader. Ze hebben er geloof ik 18 jaar over gedaan :-) Maar goed, het zag er heel schattig uit en het was er heerlijk rustig. We hadden ook diner erbij geboekt en dat bleek door de eigenaar zelf te worden gekookt. We aten gezamenlijk met nog een Belgisch stel en 2 Franse stellen, die bijzonder genoeg allemaal geen poot over de grens spraken. Dus deden we onze uiterste best om er wat van te maken in het Frans. Even later kwam er nog een jong koppel uit Parijs bij, waar we nog een tijd mee hebben zitten kletsen (in het engels gelukkig) en die ons geholpen hebben ons wijnvoorraadje op te drinken.
De volgende ochtend lieten we, na een heerlijk pannenkoeken ontbijt, de provincie Quebec achter ons. Na dagen langs de dramatische rotskust van Gaspesie te hebben gereden, reden we nu de Restigouche River over en reden we de staat New Brunswick binnen. Deze staat is tweetalig, wat handig is omdat we er weer gewoon met engels terecht konden. In Quebec spreekt bijna niemand Engels, en bij navraag waarom dit zo is, krijg je het antwoord dat de rest van Canada ook geen Frans praat. Oke. Dat ligt dus gevoelig. Maar goed, In New Brunswick is dit dus geen probleem. Ook moesten we hier de klok een uur vooruit zetten omdat we een andere tijdzone inreden. Best maf, omdat we alleen maar een brug over reden :-) Na een lange dag rijden kwamen we aan in het zuiden van de staat in Fundy Highlands National Park. Hier hadden we een chaletje in het park gereserveerd, heel schattig en kneuterig. We hebben de spullen gedropt en zijn meteen een wandeling gaan maken. Onderweg naar het beginpunt van de wandeling reden we over een verlaten weg en....daar stond ineens onze eerste, mega-grote moose (eland :-)) midden op de weg!! Eindelijk! Hij leek een beetje in twijfel wat hij wilde doen dus slenterde hij van links naar rechts en weer terug de weg over terwijl Edwin steeds iets dichterbij reed en ik uit het raam hing om foto's te maken. Joehoe!!!
Na een wandeling van 4,5 kilometer zijn we terug gegaan naar onze chalet en na het eten moe maar voldaan in een diepe slaap gevallen. (Om slechts 600 keer wakker te worden 's nachts omdat het zooooo koud was!!)
Woensdag zijn we vertrokken naar Nova Scotia. Wederom een flink stuk rijden maar verder ging het voorspoedig. We verbleven nabij Cape Breton Highlands National Park in het noord-oosten van Nova Scotia. Op het moment dat we het eiland opreden werden alle plaatsnamen niet alleen in het Engels, maar ook in het Gaelic weergegeven. Ook zagen we veel andere Schotse invloeden, namen van plaatsen (bv. Inverness), kroegen, vlaggen etc. Heel grappig om te zien! We verbleven in een kneuterige B&B. Na aankomst zijn we eerst een kijkje gaan nemen in het national park waarna we lekker gegeten hebben en op tijd naar bed. (Zo gaat dat nou de hele tijd; vroeg naar bed, vroeg eruit. Heeeeerlijk)
De volgende ochtend schandalig verwend met een mega ontbijt van de eigenaresse. Muffins, eieren en pannenkoeken, en maar 'nee' zeggen bij de vraag of je nog meer wilt. Poeh! Hierna besloten we dat we nog een poging wilden wagen met het walvissen spotten. We boekten onszelf op een bootje om 10 uur. Het was een stralende dag en ook nog eens heerlijk aangenaam in de zon. Na 3 kwartier varen zagen we tientallen 'Pilot whales', walvissen die zich maar al te graag lieten zien en om de boot heen zwommen. Gaaf!! Hierna zijn we weer een stuk gaan varen en na het zien van alweer een paar 'Minke whales' en een paar dolfijnen waren daar ineens een enorme bultrugwalvis met haar kalf. Op enkele meters van de boot kwamen ze boven en gaven ze een hele show, inclusief het 'lucht spuiten' (naar adem happen) en het naar beneden duiken met de mega grote staart als laatste het water in. Het was net als de eerste keer dat we walvissen gingen spotten, behalve dat we er een nog beter zicht op hadden en de walvissen maar bleven komen. Super!!!
Op de boot leerden we een duits stel kennen wat (for a change) ook eens onze leeftijd had...je voelt je hier nogal jong als toerist omdat hier alleen maar grijze koppies rondlopen. (Dat zegt of wat over de grijze koppies of wat over ons, dat weet ik niet ;-)) Maar goed, we hebben met Gitta en Thomas geluncht en hebben daarna samen een wandeling van 9,2 kilometer gemaakt door Cape Breton NP. Onderweg spotten we nog wat elanden, die ook nog achter ons aanliepen (best eng, die beesten zijn groot!) en eenmaal op de top van de heuvel konden we weer de groep Pilot whales zien in de oceaan onder ons. Wow!!
Na de wandeling afscheid genomen en richting de ferry gereden die ons gisterenavond laat naar Newfoundland zou brengen. Het was nog een hele rit (alles is hier een hele rit omdat de afstanden zo lang zijn, hahaha) en om een uur of tien reden we de boot op. We hadden onze eigen slaapcabine geboekt die best luxe bleek, met bedden met dekbedden en een eigen badkamer. We hebben niet eens gemerkt dat de boot vetrok, we vielen in slaap en werden pas vanmorgen om 6 uur weer door de luidspreker gewekt....
Vanmorgen bij aankomst regende het en na een rit van 4 uur naar onze accommodatie begint het nu lekker op te klaren. We hebben zo ontzettend veel mazzel met het weer. Ik denk dat we pas 2 regendagen hebben gehad waarbij het in de loop van de dag steeds weer opklaarde. De andere dagen zijn of helemaal, of overwegend zonnig en droog geweest. Super!!
We hebben tot nu toe meer dan 4000 kilometer gereden, al voelt het niet zo. Het gaat allemaal erg relaxed en vanzelfsprekend. Ed rijdt super en ik doe de catering :-) We zijn nu in Gros Morne National Park waar we drie nachten hebben geboekt. We gaan zo eens kijken of we nog een wandeling kunnen maken en zullen dat de komdende dagen (bij goed weer) blijven doen. We zeggen steeds: we worden nog eens echte kneuters hier in Canada!! (Uh...tot aan Toronto, want daar gaan we natuurlijk weer helemaal los, hahaha!)
Tot later allemaal,
Ed & Liset
-
20 September 2009 - 15:55
Elles:
Hoi Ed en Lisette,
Geweldig wat jullie aan beesten te zien krijgen en dan die walvissen een belevenis nietwaar? :-)Zo gaaf, daar ben je "even" stil van, ik heb ze in Patagonië namelijk zo van dichtbij mogen bewonderen.
Veel plezier nog, dat je nog veel beesten mag spotten.:-)
Groet uit een redelijk warm en zonnig NL. Elles -
22 September 2009 - 15:36
Femy:
Hey luitjes,
Wat een gave verhalen zeg, om jaloers van te worden! Ik heb er wel even de atlas bij gepakt hoor, met al die verschillende plaatsen en gebieden. Ben erg benieuwd naar de foto's. Wij zijn vanmorgen geland vanuit Mallorca. Dat was overigens ook erg mooi, we zijn de hele week op pad geweest met de auto. Youri vond het geweldig.
Spreek jullie snel.
Liefs Femy
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
