Caye Caulker-Tulum (Mexico)
Door: Lisette
Blijf op de hoogte en volg Edwin en Lisette
25 April 2008 | Mexico, Tulum
Dialoog:
Rastaman: 'Psst yo man, ya want some dope? Ya want to smoke some marihuana man? I am over there man.'
Edwin: 'No thanks. We are from Holland. Amsterdam.'
Rastaman: Yo, no problem man, peace man!'
Edwin: 'Peace man.'
En zo houden we de reputatie hoog ;-)
Toen Rastaman ons aansprak woensdag kwamen we net uit zee strompelen. We hebben woensdag 4 dingen gedaan: in de hangmat gelegen, genikst, een stukje gefietst en een beetje gezwommen. Niet verkeerd voor onze laatste dag op dit prachtige eiland! Gisterenochtend hebben we afscheid genomen van ons paradijsje en hebben we om 06.30 de boot genomen naar Belize City. Toen een taxi naar het busstation en toen de kippenbus der kippenbussen naar de grens met Mexico. Mijn hemel wat een bus. Eigenlijk was het wel net zo erg als de bus naar Guatemala. Je moet je een oude Amerikaanse schoolbus voorstellen met bankjes en verrotte bekleding. Dan de ochtendspits in Belize City (die hebben ze hier schijnbaar ook) en ongeveer 30 graden om 08.00 uur. De bus raakte steeds voller maar gelukkig konden we zitten. Ik moet toegeven: de bus kostte 6 dollar per persoon voor een reis van 3 en-een-half uur. Het leuke was dat we onderweg een Australisch meisje en een Engelse jongen tegenkwamen die ook in onze bus zaten toen we van Guatemala naar Belize gingen en die we steeds weer leken tegen te komen op Caye Caulker. Dat maakte de reis wel gezellig. Eenmaal na 3,5 uur in de kippenbus kwamen we aan bij de grens. Hier moesten we (officieel dit keer) betalen en we hadden er ook geld voor apart gehouden. Alleen op het bordje stond 30 Belize dollar en die dame liet ons 37,50 betalen. Toen ik vroeg waarom dat was, antwoordde ze: 'If you've been in the country more than 24 hours you have to pay 37,50.' Toen vroeg ik nog eens beleefd waarom er 30 op het bordje stond. Toen zei ze: 'If you've been in the country more than 24 hours you have to pay 37,50.' Dat snapte ik wel, maar ik wilde weten waarom het duurder was. Toen zei ze: ' IF YOU HAVE BEEN IN THE COUNTRY FOR MORE THEN HOURS YOU HAVE TO PAY 37,50 DOLLARS!!' Toen ben ik er maar mee opgehouden. Later bleek op het bonnetje (dus het was echt officieel) dat het om een National Park Fee ging. Dat is ook prima, laten we de natuur behouden, maar dat had ze natuurlijk ook gewoon even kunnen zeggen.
Na de douane terug naar de kippenbus. Een klein stukje rijden, en met de tassen op de rug naar de Mexicaanse douane. Die man vroeg waar onze toeristenkaart was. (Even ter herinnering, die hebben we afgegeven bij de eerste grens om zodoende geen 100 pesos te hoeven betalen, terwijl er gedreigd werd dat we in de problemen zouden komen) Ik zei dat we die hadden moeten inleveren bij de eerste grens. De man murmelde wat en toen kregen we een nieuwe kaart die we invulden en zonder kosten kwamen we door de douane. Toen nog langs het stoplicht. Het stoplicht waarbij je op een knopje moet drukken en als het licht groen is mag je doorlopen en bij rood (wat Edwin in Mexico City had) moet de tas open. Gelukkig was onze Engelse vriend de pineut dit keer en hoefden onze tassen niet open. Na een half uur eindelijk terug in de kippenbus die ons naar Chetumal bracht. Vanaf dit plaatsje hebben we binnen een kwartier een eerste klas bus naar Tulum kunnen regelen. Wat een verschil in Mexico! Ook werden we ons ineens weer bewust van hoe westers Mexico is en hoe Guatemala en Belize eigenlijk achter lopen. Dat waren we een beetje vergeten in die 11 dagen dat we niet in Mexico waren.
Na een reis van 4 uur prima aangekomen in Tulum en na wat zoeken een leuke accommodatie gevonden. Gisterenavond uit eten geweest met Cara en Hoel (onze nieuwe vrienden) en voor het slapengaan geprobeerd onze eerste kakkerlak van deze reis te pakken te krijgen. Jammer dat ie zo snel was en achter de kast kroop waardoor (vooral Lisette) probeerde eerst nog een poosje wakker te blijven en de kakkerlak te traceren. Compleet mislukt, in slaap gevallen en het beest niet meer gezien.
Vandaag is onze laatste dag. Omdat Tulum ook oude Maya ruines heeft, maar dan aan zee, vonden wij het wel de moeite om daar eens een kijkje te nemen. Wisten wij veel. Hon-der-den toeristen. Inclusief outfits bestaande uit bikinitopjes, hotpants en witte sokken in gymschoenen. Iedereen liep langs de afbakening en klom op de ruines. Een grote bende, eigenlijk wisten we niet goed hoe snel we er weg moesten. We realiseerden ons wel eens te meer hoeveel geluk we hebben gehad dat we in Guatemala met de jeep de jungle in zijn geweest en met zijn vijfen door prachtige opgravingen te hebben mogen scharrelen met alleen een hussie archeologen in de buurt. Het voelde toen al als een voorrecht en we beseffen ons opnieuw hoe fantastisch dat was.
Na deze ervaring gauw naar het prachtige strand van Tulum gelopen en een plekje in de schaduw onder een palmboom
gevonden. Fantastisch!! Een onwijs breed, wit, strand, de zee kraakhelder en heerlijk verfrissend. Terugkomend van onze duik kwam er alleen wel een groep Italianen onder ONZE palmboom liggen en die gingen ongegeneerd blowtjes zitten roken. Dus dat was the end of that!
Nu zitten we zo een beetje in het internet cafe en schrijf ik hier ons laatste bericht van de vakantie. We hebben geprobeerd online in te checken voor onze terugvlucht maar dat werkt helaas niet, dus dat zien we morgen op de airport wel. Zometeen gaan we onze (schone!!) was ophalen en lekker nog een middagje relaxen alvorens we weer terug gaan naar Nederland! Allen weer bedankt voor jullie gezellige berichtjes en voor het lezen van ons reisdagboek. Wij hebben een geweldige vakantie gehad in drie fantastische landen en kunnen niet wachten om weer eens terug te gaan om de rest van latijns-amerika te ontdekken!
Hasta luego & muchos besos!
Rastaman: 'Psst yo man, ya want some dope? Ya want to smoke some marihuana man? I am over there man.'
Edwin: 'No thanks. We are from Holland. Amsterdam.'
Rastaman: Yo, no problem man, peace man!'
Edwin: 'Peace man.'
En zo houden we de reputatie hoog ;-)
Toen Rastaman ons aansprak woensdag kwamen we net uit zee strompelen. We hebben woensdag 4 dingen gedaan: in de hangmat gelegen, genikst, een stukje gefietst en een beetje gezwommen. Niet verkeerd voor onze laatste dag op dit prachtige eiland! Gisterenochtend hebben we afscheid genomen van ons paradijsje en hebben we om 06.30 de boot genomen naar Belize City. Toen een taxi naar het busstation en toen de kippenbus der kippenbussen naar de grens met Mexico. Mijn hemel wat een bus. Eigenlijk was het wel net zo erg als de bus naar Guatemala. Je moet je een oude Amerikaanse schoolbus voorstellen met bankjes en verrotte bekleding. Dan de ochtendspits in Belize City (die hebben ze hier schijnbaar ook) en ongeveer 30 graden om 08.00 uur. De bus raakte steeds voller maar gelukkig konden we zitten. Ik moet toegeven: de bus kostte 6 dollar per persoon voor een reis van 3 en-een-half uur. Het leuke was dat we onderweg een Australisch meisje en een Engelse jongen tegenkwamen die ook in onze bus zaten toen we van Guatemala naar Belize gingen en die we steeds weer leken tegen te komen op Caye Caulker. Dat maakte de reis wel gezellig. Eenmaal na 3,5 uur in de kippenbus kwamen we aan bij de grens. Hier moesten we (officieel dit keer) betalen en we hadden er ook geld voor apart gehouden. Alleen op het bordje stond 30 Belize dollar en die dame liet ons 37,50 betalen. Toen ik vroeg waarom dat was, antwoordde ze: 'If you've been in the country more than 24 hours you have to pay 37,50.' Toen vroeg ik nog eens beleefd waarom er 30 op het bordje stond. Toen zei ze: 'If you've been in the country more than 24 hours you have to pay 37,50.' Dat snapte ik wel, maar ik wilde weten waarom het duurder was. Toen zei ze: ' IF YOU HAVE BEEN IN THE COUNTRY FOR MORE THEN HOURS YOU HAVE TO PAY 37,50 DOLLARS!!' Toen ben ik er maar mee opgehouden. Later bleek op het bonnetje (dus het was echt officieel) dat het om een National Park Fee ging. Dat is ook prima, laten we de natuur behouden, maar dat had ze natuurlijk ook gewoon even kunnen zeggen.
Na de douane terug naar de kippenbus. Een klein stukje rijden, en met de tassen op de rug naar de Mexicaanse douane. Die man vroeg waar onze toeristenkaart was. (Even ter herinnering, die hebben we afgegeven bij de eerste grens om zodoende geen 100 pesos te hoeven betalen, terwijl er gedreigd werd dat we in de problemen zouden komen) Ik zei dat we die hadden moeten inleveren bij de eerste grens. De man murmelde wat en toen kregen we een nieuwe kaart die we invulden en zonder kosten kwamen we door de douane. Toen nog langs het stoplicht. Het stoplicht waarbij je op een knopje moet drukken en als het licht groen is mag je doorlopen en bij rood (wat Edwin in Mexico City had) moet de tas open. Gelukkig was onze Engelse vriend de pineut dit keer en hoefden onze tassen niet open. Na een half uur eindelijk terug in de kippenbus die ons naar Chetumal bracht. Vanaf dit plaatsje hebben we binnen een kwartier een eerste klas bus naar Tulum kunnen regelen. Wat een verschil in Mexico! Ook werden we ons ineens weer bewust van hoe westers Mexico is en hoe Guatemala en Belize eigenlijk achter lopen. Dat waren we een beetje vergeten in die 11 dagen dat we niet in Mexico waren.
Na een reis van 4 uur prima aangekomen in Tulum en na wat zoeken een leuke accommodatie gevonden. Gisterenavond uit eten geweest met Cara en Hoel (onze nieuwe vrienden) en voor het slapengaan geprobeerd onze eerste kakkerlak van deze reis te pakken te krijgen. Jammer dat ie zo snel was en achter de kast kroop waardoor (vooral Lisette) probeerde eerst nog een poosje wakker te blijven en de kakkerlak te traceren. Compleet mislukt, in slaap gevallen en het beest niet meer gezien.
Vandaag is onze laatste dag. Omdat Tulum ook oude Maya ruines heeft, maar dan aan zee, vonden wij het wel de moeite om daar eens een kijkje te nemen. Wisten wij veel. Hon-der-den toeristen. Inclusief outfits bestaande uit bikinitopjes, hotpants en witte sokken in gymschoenen. Iedereen liep langs de afbakening en klom op de ruines. Een grote bende, eigenlijk wisten we niet goed hoe snel we er weg moesten. We realiseerden ons wel eens te meer hoeveel geluk we hebben gehad dat we in Guatemala met de jeep de jungle in zijn geweest en met zijn vijfen door prachtige opgravingen te hebben mogen scharrelen met alleen een hussie archeologen in de buurt. Het voelde toen al als een voorrecht en we beseffen ons opnieuw hoe fantastisch dat was.
Na deze ervaring gauw naar het prachtige strand van Tulum gelopen en een plekje in de schaduw onder een palmboom
gevonden. Fantastisch!! Een onwijs breed, wit, strand, de zee kraakhelder en heerlijk verfrissend. Terugkomend van onze duik kwam er alleen wel een groep Italianen onder ONZE palmboom liggen en die gingen ongegeneerd blowtjes zitten roken. Dus dat was the end of that!
Nu zitten we zo een beetje in het internet cafe en schrijf ik hier ons laatste bericht van de vakantie. We hebben geprobeerd online in te checken voor onze terugvlucht maar dat werkt helaas niet, dus dat zien we morgen op de airport wel. Zometeen gaan we onze (schone!!) was ophalen en lekker nog een middagje relaxen alvorens we weer terug gaan naar Nederland! Allen weer bedankt voor jullie gezellige berichtjes en voor het lezen van ons reisdagboek. Wij hebben een geweldige vakantie gehad in drie fantastische landen en kunnen niet wachten om weer eens terug te gaan om de rest van latijns-amerika te ontdekken!
Hasta luego & muchos besos!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
